violent dispersal

violentdispersal.blogspot.com

Everything's moving to violentdispersal.blogspot.com

Heeding Bonn's advice.

HOPE

Ni Emmanuel Hizon

Katulad ng iyong pangalan umasa ka sa pag-asa na
Maaari kang yakapin ng lantay na pag-ibig
Na baka sakaling mauwi ang mga palihim na tagpuan at suyuan
Sa isang matamis na pagtatapos
katulad ng lagi nating nababasa
Sa mga wakasang nobela at komiks

Katulad ng iyong pangalan, kumapit ka sa pag-aakalang mapagbigay
Ang dampi ng pag-asa, ang bulsa ng kapalaran sa mga katulad mong
Naghahanap, lumalaban para sa sariling espasyo at kahalagahan sa tila
Walang katuturang ikot ng mundo

Katulad ng iyong pangalan,
pilit kang nagpumilit na baka sana, siguro, maaari
at nagtatanong bakit naman kaya hindi?

Pero hindi mabait ang kapalaran sa madaming pagkakataon
At ang matapang mong pag-ibig ay hinusgahan at kinutya
Ang iyong pagtitimpi at sakripisyo ay hinamak at paulit-ulit na
Pinaglaruan sa artipisyal na pagsusuri ng midya at bulaang tsismisan
Ang iyong matiponong iniirog ay iniwan kang nag-iisa,
Itinakwil, pinagtulakan, inaalay sa mga buwitre at pinasinungalingan.

Ngayon, ikaw ay nag-iisa,
sadyang pinagtutulungan ng lahat
Pinagpipiyestahan ng lahat
Binansagan, minaliit at pinagtatawanan
Mismong tawing mong pag-asa ay tila nilayasan ka at pinagtaguan
Ikaw o Pag-asa, na ang tanging kasalanan ay umibig ng matapang.

Ngunit sino nga ba ang tunay na pokpok at kaladkarin?
Ikaw ba na ang tanging nais lamang ay lumigaya at mahalin?
Ikaw ba na nangahas na basagin ang mitos ng moralidad ng bugaw na lipunang ito
At sadyang ipagdiwang kung ano talaga ang pag-ibig
Labas sa mga nakagisnang depenisyon,
Parametro,
Limitasyon
At tradisyon?

O baka naman sila ang tunay na may bahid ng putik?
Ang mga duwag at uhugin na hindi kayang umalpas at
bumasag ng mga masisikip na konsepto ng pagmamahalan,
Ang mga nagba-banal-banalan at pagod na mga purista,
Ang milyon-milyong kaladkarin na mas may panahon pa
sa mga buhay ng artista at basketbolista kaysa sa kanilang tunay na panlipunang suliranin.

O Pag-asa, marami silang sinasabi,
Kay dami nilang mga gawi
May lason sa kanilang mga labi
Ngunit ‘di hamak, sa katotohanan
mas marami kang binabali…

Pebrero 2007

 

Time to Move On

A piece by Paulo Coelho entitled ‘Closing Cycles’: (Salamat Bonn)

One always has to know when a stage comes to an end.

If we insist on staying longer than the necessary time, we lose the happiness and the meaning of the other stages we have to go through. Closing cycles, shutting doors, ending chapters – whatever name we give it, what matters is to leave in the past the moments of life that have finished.

Did you lose your job? Has a loving relationship come to an end? Did you leave your parents’ house? Gone to live abroad? Has a long-lasting friendship ended all of a sudden?

You can spend a long time wondering why this has happened. You can tell yourself you won’t take another step until you find out why certain things that were so important and so solid in your life have turned into dust, just like that.

But such an attitude will be awfully stressing for everyone involved: your parents, your husband or wife, your friends, your children, your sister, everyone will be finishing chapters, turning over new leaves, getting on with life, and they will all feel bad seeing you at a standstill.

None of us can be in the present and the past at the same time, not even when we try to understand the things that happen to us. What has passed will not return: we cannot for ever be children, late adolescents, sons that feel guilt or rancor towards our parents, lovers who day and night relive an affair with someone who has gone away and has not the least intention of coming back.

Things pass, and the best we can do is to let them really go away.

That is why it is so important (however painful it may be!) to destroy souvenirs, move, give lots of things away to orphanages, sell or donate the books you have at home. Everything in this visible world is a manifestation of the invisible world, of what is going on in our hearts – and getting rid of certain memories also means making some room for other memories to take their place.

Let things go. Release them. Detach yourself from them. Nobody plays this life with marked cards, so sometimes we win and sometimes we lose. Do not expect anything in return, do not expect your efforts to be appreciated, your genius to be discovered, your love to be understood. Stop turning on your emotional television to watch the same program over and over again, the one that shows how much you suffered from a certain loss: that is only poisoning you, nothing else.

Nothing is more dangerous than not accepting love relationships that are broken off, work that is promised but there is no starting date, decisions that are always put off waiting for the “ideal moment.” Before a new chapter is begun, the old one has to be finished: tell yourself that what has passed will never come back. Remember that there was a time when you could live without that thing or that person – nothing is irreplaceable, a habit is not a need. This may sound so obvious, it may even be difficult, but it is very important.

Closing cycles. Not because of pride, incapacity or arrogance, but simply because that no longer fits your life. Shut the door, change the record, clean the house, shake off the dust.

Stop being who you were, and change into who you are.           

Bagahe

Lubusang bagahe ang iyong mga alaala sa akin. Halos makuba ako sa pagbibitbit ng mga dalahing ito ngunit patuloy ang aking pagkarga, patuloy ang pagdala ko sa iyo. Male-maleta ng iyong nakaraan ang aking araw-araw na dinadala. Sa mga makikipot na daan na minsan lamang dapuan ng liwanag, sa mga eskinitang tinambayan ng aking lungkot at pagdurusa, sa mga kalsadang inaspalto ng luha, pagod at kawalan ng pag-asa, sa mga baku-bakong lansangang madalas ko tirikan. Dito,dito kita pilit tinatawid.

Madalas, gusto na kita iwan, madalas gusto na kita itapon sa mga matatarik na bangin ng pagkalimot, madalas gusto na kita ibaon sa aking baul at ilibing ito sa kinakalawang kong puso, ngunit ikaw ang tipo ng bagaheng hindi ko maisantabi, maiwan at maitapon.

Hanggang kailan kaya kita papasanin, hanggang kailan ka kaya manunukso ng mga baka at posibilidad sa aking naghihingalong pagsusuma, kung may pag-asa pa nga ba tayo? Male-maleta ang iyong nakaraan na umiikot sa aking gunita, kahon-kahon ang ating mga away at hindi matapos na paalam sa isa’t isa.

Alam ko ganito ka rin dati. Naglalakad ng nakayuko, halos mabali ang mga buto sa mabibigat na pasanin. Ngunit sabi mo nga ikaw ay lubusang masaya na, sa ganyan, walang hinahanap, walang ginugusto, walang hinihintay.

Bakit ba tayo umabot sa ganito? Sino ang makakapagsabi na magpapalitan tayo ng mga mala-punyal na salitang hindi natin alam kung saan hinugot, na magbibigayan tayo ng sakit at pighati at sa dulo halos pumasan ng mga kabundok na pasanin at bagahe na ‘di nagpapatulog sa atin sa maraming gabi?

Mahal na mahal pa rin kita. Ngunit baka tama ka nga na malamang hindi na rin sasapat ang mga ito. Wala na siguro sasapat. Wala ng makakahatid sa atin sa pampang upang maging tulad ng dati.

Naiisip parin kita. Naluluha pa rin ako sa mag paulit-ulit na bangungot ng ating nakaraan. Hanggang kailan kaya kita papasanin? Hanggang kailan kaya kita titiisin?

Ikaw ang aking pinakamasaya, pinakamaganda at pinakamalungkot na bagahe at alaala.

Nakakakuba magmahal at ang pagtatangkang lumimot…  

sashaninel feb2007

Asan Na?

paikot-ikot
nakatago sa isang sulok mo
nananaginip
naiiyak sa mga bangungot mo
pira-pirasong mga panahon
mga nakaw na sandaling inukit
ng isang madilim na kahapon
itinapon
alaala pa ba?nasaan na kaya?

ang lumipas sa isang kumpas nawala

noon pa man ay alam ko nasa mga panaginip ko nakita
magiging bahagi kang isang makulay na dula na aking ipipinta
punumpuno ng pag-asa
asan na? asan na?naglaho na parang bula?

mga damdaming inilarawan sa hangin
nilipad nanabulag sa tinadhana

umasa sa isang tula iniwan akong lito't
nagmamalikmata tuwing umaga
alaala pa ba?nasaan na kaya?ang lumipas sa isang kumpas nawala
nasa laot

naghahanap ng mga sagot
inaanod-anod
munting bangka ng sigalot
mga nawawalang sagwan
bituing marikit na nagtuturo ng daan kung saan man ,kung saan man
alaala pa ba?nasaan na kaya?ang lumipas sa isang kumpas nawala.

--Vin Dancel, Twisted Halo

Unity of Opposites

"love can never be portrayed the same way as a tree, or the sea, or any other mystery. It's the sinner in the saint. It's the light inside the paint".

Mga Piling Katha ng Lungkot

Sahang ni Megs Empinado hayaan mong mabuhay ang mga uod balang araw ay mapagmamasdan sila bilang paru-paro. hindi mapipigilan ang ulan sa pagpatak hayaan mo lang ang pagbuhos titila rin yan, may bahag-hari pang lalabas. 'wag kang matakot sa anino pagkat sila ang tanda na mayroong liwanag. 'wag kang mangangambang sumubok o magkamali dahil doon mo matututuhan kung paano ang magtagumpay. (c) 2006. Megs Empinado

Kumusta Na, Aking Mahal? ni W. J. Sonita Mula nang ako'y lumisan sa piling mo aking sinta; Sinong nasa 'yong kandungan? Sa kanya ba'y maligaya? Iyo bang naaalala? Matamis nating nagdaan? Yakap na anong higpit pa... walang humpay na anasan. Mahimbing ba ang yong tulog? Di ka ba nababalisa? Ikaw ba'y di nahuhulog? Siya ba ay ubod saya? Pa'no ka niya tinatawag? Pa'no mo siya nilalambing? Dila ay nangagsikawag ako't siya'y pinaghambing. Kaydali mong nakalimot! Sa kanya ay nahumaling; Ang puso kong nalulungkot sadya mo pang inalipin. May sarili ka nang buhay dapat na akong bumangon; Akin nang dapat magamay buhay na wala ka roon. (c) 2006. W. J. Sonita

These Days

by Mates Of State

"i've been out walking
i don't do too much talking these days
these days i seem to think a lot about the things i forgot to do
and all the times i've had the chance to

i stop my rambling
i don't do too much gambling these days
these days i seem to think a lot about the changes that came by my way
and i wonder if i'll see another highway

i had a lover
i don't think i'll risk another these days
and if i seem to be afraid to live the life i've made in song
it's just that i've been losing some love

and i'd stop my dreaming
i don't do too much dreaming these days
these days i sit on corner stores and count the times their quarter counts to ten
please don't confront me with my failures
because i have not forgotten them"

Lubusan at Matapang

Kung ikaw ay iibig at lulundag sa bangin ng alinlangan
Kung ikaw ay titindig sa banta ng kawalang kasiguraduhan
Kung ikaw ay haharap at susugod sa libong hanay ng pasakit
Tandaan lamang…

Umibig ng lubusan
Walang pagkukulang
Lahat-lahat
Sunugan
Wasakan
Ubusan

Umibig ng matapang
Walang pagdududa
Walang takot
Walang alinlangan
At buo ang pananalig

Dahil baka ika’y magtagumpay
Baka ikaw ay mangingibabaw
Baka makuha ang inaasam-asam
Baka mahawakan ang kanyang mga kamay na kay tagal tinago
Ng mga nakasanayang ritwal ng suyuan at habulan
Baka masulyapan ang kanyang mapapanglaw na mata
Na lagi rin pala nakamasid sa iyo.

Ngunit alalahanin din na maaari kang mabigo
Matalo
Mapuksa ng isang libong beses ngunit walang pangako ng pagkamatay
Masaktan ng labis labis
Mapaatras at magupo
Lumuha at lumuha pa ulit

Sa lahat ng iibig ng lubusan at matapang
Ang akin lamang munting alay ay ang mainit na pagsalubong
Sa inyo tunay na mga mandirigma ng buhay at kawalang katiyakan
Ang aking payak na alay ay ang aking lamesa
Latagan ng mga bote ng serbesa sa inyong tagumpay at kabiguan
Sa inyong mga kwento ng tila muling pagsilang at kamatayan
Ng mga luha at ngiti
Ng saya, pait at pighati.

sashaninel june 22 2006

 

 

 

The Heart of the Matter

  

I got the call today, I didn't wanna hear
But I knew that it would come
An old true friend of ours was talkin' on the phone
She said you found someone
And I thought of all the bad luck,
And the struggles we went through
And how I lost me and you lost you
What are these voices outside love's open door
Make us throw off our contentment
And beg for something more?

I'm learning to live without you now
But I miss you sometimes
The more I know, the less I understand
All the things I thought I knew, I'm learning again
I've been tryin' to get down to the Heart of the Matter
But my will gets weak
And my thoughts seem to scatter
But I think it's about forgiveness
Forgiveness
Even if, even if you don't love me anymore

These times are so uncertain
There's a yearning undefined
...People filled with rage
We all need a little tenderness
How can love survive in such a graceless age
The trust and self-assurance that can lead to happiness
They're the very things we kill, I guess
Pride and competition cannot fill these empty arms
And the work I put between us,
Doesn't keep me warm

I'm learning to live without you now
But I miss you, Baby
The more I know, the less I understand
All the things I thought I figured out, I have to learn again
I've been tryin' to get down to the Heart of the Matter
But everything changes
And my friends seem to scatter
But I think it's about forgiveness
Forgiveness
Even if, even if you don't love me anymore

There are people in your life who've come and gone
They let you down and hurt your pride
Better put it all behind you; life goes on
You keep carryin' that anger, it'll eat you inside
I've been tryin' to get down to the Heart of the Matter
But my will gets weak
And my thoughts seem to scatter
But I think it's about forgiveness
Forgiveness
Even if, even if you don't love me anymore

I've been tryin' to get down to the Heart of the Matter
Because the flesh will get weak
And the ashes will scatter
So I'm thinkin' about forgiveness
Forgiveness
Even if, even if you don't love me anymore


-Don Henley